Υπάρχουν ήττες που τις ξεχνάς μέχρι το επόμενο Σάββατο. Υπάρχουν και κάτι άλλες που σε κάνουν να ψάχνεις ποιος έχει τελικά τα κλειδιά του συλλόγου.
Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026. Φ.Σ. Κοζάνη εναντίον Πανατολικού στο ΔΑΚ.
Ημίχρονο 0–8.
Οκτώ γκολ σε σαράντα πέντε λεπτά.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι ομάδες δεν επέστρεψαν στον αγωνιστικό χώρο. Ποδοσφαιριστές αποχώρησαν, η Κοζάνη έμεινε με έξι παίκτες και ο αγώνας διακόπηκε οριστικά. Η υπόθεση έφτασε μέχρι το Αστυνομικό Τμήμα.
Διαβάζεις την είδηση και αναρωτιέσαι αν πρόκειται πράγματι για τον ίδιο σύλλογο που πριν από τρία χρόνια συμμετείχε στη Super League 2.
Τον Φ.Σ. Κοζάνη που έπαιζε με τον Ηρακλή, την ΑΕΛ, τη Νίκη Βόλου. Που προσπαθούσε να σταθεί σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα και είχε φέρει ξανά κάτι από τις παλιές ποδοσφαιρικές Κυριακές στην πόλη.
Σήμερα παίζει στην Α΄ Ερασιτεχνική της ΕΠΣ Κοζάνης.
Και τα αποτελέσματα είναι σχεδόν εξωπραγματικά.
Στην πρεμιέρα ήττα 7–0 από τον Κρόκο. Στη δεύτερη αγωνιστική ήττα 4–0 από την ΑΕ Κοζάνης. Χθες, οκτώ γκολ στο πρώτο ημίχρονο και διακοπή.
Δεκαεννέα γκολ παθητικό σε δύο ολοκληρωμένους αγώνες και μόλις ένα ακόμη ημίχρονο.
Ας αφήσουμε για λίγο την αριθμητική. Το ζήτημα πλέον ξεπερνά την αγωνιστική κατάσταση.
Πως βρέθηκε μια ομάδα με αυτή την ιστορία σε τέτοιο σημείο; Ποιος σχεδίασε τη φετινή χρονιά; Με ποιες προϋποθέσεις συγκροτήθηκε το ρόστερ; Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για όσα βλέπουμε;
Και κυρίως, ποιο είναι το σχέδιο για την επόμενη ημέρα;
Γιατί όσοι παρακολουθούν το τοπικό ποδόσφαιρο ξέρουν ότι τα δύσκολα χρόνια έρχονται. Υπάρχουν υποβιβασμοί, οικονομικά προβλήματα, κακές διοικήσεις, άστοχες επιλογές. Ούτε η Κοζάνη είναι ο πρώτος ιστορικός σύλλογος που περνά μια τέτοια περίοδο.
Αλλά εδώ μιλάμε για έναν αγώνα που σταμάτησε στο ημίχρονο επειδή η ομάδα έμεινε με έξι ποδοσφαιριστές.
Αυτό απαιτεί δημόσιες εξηγήσεις.
Θα ήθελα επίσης να σταθώ στους ανθρώπους που φοράνε σήμερα τη φανέλα. Όποια κι αν είναι η αγωνιστική τους δυνατότητα, κανένας ποδοσφαιριστής δεν πρέπει να καλείται να κουβαλήσει μόνος του το βάρος μιας ολόκληρης οργανωτικής αποτυχίας. Οι συνθήκες μέσα στις οποίες αγωνίζεται μια ομάδα είναι ευθύνη πολύ περισσότερων ανθρώπων από εκείνους που μπαίνουν στο γήπεδο.
Όσο για την ιστορία του συλλόγου, αυτή υπάρχει και στις χαμηλές κατηγορίες. Υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται γεμάτες κερκίδες, παλιούς ποδοσφαιριστές, εκδρομές, μεγάλες νίκες και Κυριακές που το αποτέλεσμα της Κοζάνης ήταν η πρώτη κουβέντα στο καφενείο.
Αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν μια εξήγηση.
Η διοίκηση οφείλει να μιλήσει καθαρά για την κατάσταση της ομάδας και για όσα έγιναν χθες. Χωρίς να περιμένουμε πρώτα να καταλογιστεί το αποτέλεσμα στα χαρτιά.
Στις 25 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα της ΕΠΣ, η Κοζάνη έχει επόμενο αγώνα με τον Αλιάκμονα Βοΐου.
Υπάρχει λοιπόν μια πολύ πρακτική ερώτηση, πριν αρχίσουμε τις μεγάλες συζητήσεις περί αναγέννησης του συλλόγου.
Την επόμενη Κυριακή, η Κοζάνη θα μπορέσει να ολοκληρώσει ενενήντα λεπτά ποδοσφαίρου;
Το ρωτάω απολύτως σοβαρά.