Το «μένω εδώ» ακούγεται απλό μόνο μέχρι να χρειαστεί να το εξηγήσεις. Για άλλους είναι επιλογή, για άλλους συνήθεια, για κάποιους επιστροφή και για αρκετούς μια διαρκής διαπραγμάτευση ανάμεσα σε όσα αγαπούν και σε όσα τους λείπουν.

Η μικρή πόλη προσφέρει εγγύτητα. Ξέρεις τους δρόμους, τα πρόσωπα, τον ρυθμό. Ταυτόχρονα, αυτή η οικειότητα μπορεί να γίνει στενή όταν οι δυνατότητες μοιάζουν λιγότερες από τις φιλοδοξίες. Η αλήθεια χωρά και τα δύο.

Το να μένεις κάπου έχει αξία όταν αισθάνεσαι ότι μπορείς ακόμη να δημιουργήσεις κάτι που λείπει.

Παραμονή ως επιλογή

Το ενδιαφέρον αρχίζει όταν η παραμονή παύει να αντιμετωπίζεται ως παθητική κατάσταση. Όταν γίνεται συνειδητή επιλογή που απαιτεί ποιότητα ζωής, εργασία, πολιτισμό, δημόσιο χώρο και λόγους για να αισθάνεσαι ότι συμμετέχεις σε κάτι ζωντανό.

Ίσως τελικά το ερώτημα να αφορά λιγότερο τον τόπο και περισσότερο τη σχέση μας μαζί του. Τι ζητάμε, τι προσφέρουμε και πόσο χώρο αφήνουμε στις νέες ιδέες να αλλάξουν την καθημερινότητα.