Η Κοζάνη βρίσκεται σε εκείνο το άβολο αλλά δημιουργικό σημείο όπου τα παλιά σχήματα χάνουν τη βεβαιότητά τους και τα καινούργια ακόμη ψάχνουν όνομα. Η μετάβαση φαίνεται στα έργα, στις κουβέντες, στις σιωπές και κυρίως στον τρόπο που οι άνθρωποι περιγράφουν το αύριο.
Για χρόνια η πόλη έμαθε να ζει με μια συγκεκριμένη οικονομική και κοινωνική γεωγραφία. Σήμερα, λέξεις όπως απολιγνιτοποίηση, επενδύσεις, επιστροφή, φυγή και ευκαιρίες ακούγονται παντού, όμως πίσω από κάθε λέξη υπάρχει μια πολύ προσωπική ερώτηση. Τι μένει όταν αλλάζει αυτό που θεωρούσες δεδομένο;
Η πόλη μετά τις βεβαιότητες
Η μετάβαση μετριέται λιγότερο σε ανακοινώσεις και περισσότερο στις μικρές αποφάσεις. Στο αν ένας νέος άνθρωπος θα μείνει, στο αν ένα κατάστημα θα τολμήσει κάτι διαφορετικό, στο αν μια γειτονιά θα αποκτήσει ξανά λόγο ύπαρξης, στο αν η πόλη θα επιτρέψει στον εαυτό της να φανταστεί κάτι πέρα από όσα ήδη γνωρίζει.
Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αλλαγή να συμβαίνει ακριβώς εκεί. Στην ανάγκη να ξαναδούμε την Κοζάνη σαν τόπο επιλογής και δημιουργίας, αντί σαν μια πόλη που περιμένει απλώς την επόμενη απόφαση που θα ληφθεί αλλού.