Τον τελευταίο καιρό στην Κοζάνη ακούγονται διάφορα ονόματα για το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Άλλος ενδιαφέρεται, άλλον τον προτείνουν, άλλος περιμένει να χτυπήσει το τηλέφωνο. Σε λίγο θα ψάχνουμε ποιος έμεινε χωρίς βουλευτικές φιλοδοξίες. Καλά κάνουν οι άνθρωποι και ονειρεύονται. Τζάμπα είναι άλλωστε.

Κοιτάζω μια παλιά φωτογραφία του Μιχάλη Παπακωνσταντίνου. Βουλευτής Κοζάνης, υπουργός Εξωτερικών, άνθρωπος με μακρά πολιτική διαδρομή, πανεπιστημιακή μόρφωση και παρουσία στα μεγάλα γεγονότα της εποχής του. Με τις επιλογές του μπορούσε κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Είχε όμως πίσω του μια ολόκληρη δημόσια διαδρομή, για την οποία υπήρχαν πράγματα να συζητήσεις.

Και αναρωτιέμαι τι θεωρούμε σήμερα πολιτικό εκτόπισμα. Πότε ένας άνθρωπος αποκτά το βάρος να διεκδικήσει την εκπροσώπηση ενός ολόκληρου τόπου; Με τη συμμετοχή στα κοινά; Με τις γνώσεις; Με τη δουλειά του; Με τις θέσεις του; Ή αρκεί να αρχίσει να κυκλοφορεί το όνομά του στα πολιτικά πηγαδάκια;

Θα μου πεις, ποιος θα το κρίνει; Ο λαός. Ωραία απάντηση. Μόνο που προηγουμένως τα κόμματα θα έχουν καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά τους. Θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε και με ποια κριτήρια γίνονται αυτές οι επιλογές. Γιατί η επιθυμία για ένα βουλευτικό έδρανο είναι απολύτως θεμιτή. Το τι φέρνει κάποιος μαζί του σε αυτό το έδρανο αξίζει πολύ περισσότερη συζήτηση.

Και για να είμαστε δίκαιοι, κάθε εποχή έχει τους ανθρώπους της. Ούτε οι παλιοί ήταν όλοι σπουδαίοι ούτε οι σημερινοί στερούνται ικανοτήτων. Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν στην πολιτική χωρίς να έχουν περάσει ούτε μια μέρα από κομματικό γραφείο. Ας τους ακούσουμε πρώτα. Να μάθουμε τι πιστεύουν, τι γνωρίζουν για τη Δυτική Μακεδονία και τι σκοπεύουν να κάνουν για αυτήν.

Προς το παρόν ακούγονται ονόματα. Πολλά ονόματα. Η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από το ποιος θα μπει, ποιος θα μείνει έξω και ποιος έχει τις περισσότερες πιθανότητες. Για το τι θα εκπροσωπήσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, μάλλον θα χρειαστεί να περιμένουμε.

Άντε, λοιπόν, να κλείσει το ψηφοδέλτιο. Να περάσουμε κάποια στιγμή και στην πολιτική.

Γιατί μέχρι τώρα έχουμε μπόλικους ενδιαφερόμενους.

Το ενδιαφέρον είναι αμοιβαίο; Δηλαδή ενδιαφέρεται κανείς και για τον τόπο;